لحظه ها را چون مسافر باتو مي مانم 

                           لحظه هاي عمر را تا آخر باتو مي مانم

توا زمن گريزان اما چه حاصل 

                               منم كه تادم آخر   باتو  مي مانم 

تو كه ديوانه كردن شد خيالت 

                               منم كه ديوانه وار با تو مي مانم

تو كه عاشق شدي بر مال دنيا 

                           منِ بي بضاعت حاتم وارباتو مي مانم

تو كه لحظه ها را از من گرفتي

                       منم كه ثانيه هاي انتظار با تو مي مانم 

تو نخواستي كه من باشم كنارت

                              يك عمر مجنون وار با تو مي مانم

تو كه بر من جفا كردي هميشه

                        منم كه يك عمر وفادار با تو مي مانم

اگر عاشق شدي از من بريدي

                        بيا كه روزهاي دشوار با تو مي مانم

اگر رفتي كه دل عاشق نباشد

                      منم كه تا قيامت هوادار با تو مي مانم

چه راحت دل بريدي و گذشتي

                            تو رفتي و اميدوار با تو مي مانم

تو كه با رفتنت سوزاندي دل را

                      با دل سوخته و خاكسار با تو مي مانم

تو را با دل چه سودايي بود آخر

                         من گم گشته يوسف وار با تو مي مانم